Tempat yang sama akan terasa berbeda tergantung dengan siapa kita datang ke tempat itu...
Tiadalah pernah bosan aku datang ketempat itu...
Ya tempat yang dulu pernah kita kunjungi bersama...
Tiadakah kau ingat?
Ketika kita bertukar cerita diiringin gelak tawa?
Bangku beton dibawah pohon nangka itu...
Hari itu kau bilang padaku, pasti kita akan kesini lagi...
Nyatanya hari itu aku rasa terakhir kita dapat bersua bercengkrama dengan gelak tawa...
Satu hari yang singkat namun masih aku kenang hingga saat ini...
Rasanya pepatah Jawa ini sangat tepat buatku...
"Iso Nembang, ra iso nyuling, iso nyawang, ra iso nyanding"
Intinya kita hanya bisa menjadi pengagum satu sama lain dan kita gak akan bisa untuk bersama
Komentar
Posting Komentar